Op het moment dat een huurder van een woning in het huwelijk treedt, wordt de echtgenoot van rechtswege (dus op grond van de wet) huurder van deze woonruimte. Hij of zij wordt dus wettelijke medehuurder. Het is niet nodig dat de naam van de echtgenoot op het huurcontract komt te staan, omdat instemming of medewerking van de verhuurder niet vereist is. Voorwaarde is wel dat deze echtgenoot zijn of haar hoofdverblijf in de woning heeft.

Gevolgen medehuurderschap

Het gevolg van het verkrijgen van het medehuurderschap is dat zowel de huurder als zijn/haar echtgenoot hoofdelijk aansprakelijk is voor de verplichtingen die volgen uit de huurovereenkomst. Onderdeel daarvan is het betalen van de huur voor de woning. Wordt de huur niet betaald, dan kan de verhuurder dus bij beiden aankloppen.

In het geval van een echtscheiding moet daarom vrijwel altijd aan de rechtbank worden verzocht te bepalen wie er na de echtscheiding huurder wordt van de woning (zowel voor wat betreft het huurderschap als wat betreft de aansprakelijkheid voor de betaling van de huurpenningen en de overige verplichtingen uit de huurovereenkomst).

Gevolgen van vertrek uit de woning na echtscheiding: 3 situaties

Situatie 1: de hoofdhuurder verlaat de woning en de medehuurder blijft in de woning wonen.

De hoofdhuurder zal de huurovereenkomst met de verhuurder moeten opzeggen. De medehuurder wordt dan automatisch hoofdhuurder. De medehuurder moet de verhuurder wel schriftelijk melden dat hij/zij voortaan alleen in de woning blijft.

Situatie 2: de hoofdhuurder blijft in de woning wonen en de medehuurder verlaat de woning.

De medehuurder is op grond van de wet medehuurder zolang de woning tot zijn/haar hoofdverblijf strekt. Op het moment dat de medehuurder na echtscheiding de huurwoning verlaat, verliest hij/zij het medehuurderschap. De medehuurder hoeft niet op te zeggen bij de verhuurder. Aan de huurovereenkomst met de hoofdhuurder verandert niets.

Situatie 3: beide echtgenoten zijn hoofdhuurder, zij staan beiden op het huurcontract vermeld.

Iets anders is wanneer beide echtgenoten op het huurcontract staan. Er is dan sprake van contractuele medehuur. In dit geval kan de huurovereenkomst alleen gezamenlijk worden opgezegd. Het huurrecht is namelijk ondeelbaar. Indien een van hen in de woning wil blijven kan hij/zij dit verzoek doen bij de verhuurder. De verhuurder kan weigeren om een nieuwe huurovereenkomst met één van hen te sluiten, maar loopt dan het risico dat de echtgenoten of één van hen alsnog de rechtbank verzoeken om het huurrecht aan een van hen toe te wijzen.

Wie maakt het meeste kans om tijdens en na de echtscheiding in de huurwoning te mogen blijven wonen?

Beide echtgenoten hebben evenveel recht om na het uiteengaan huurder van de woning te zijn. Lukt het partijen niet om hier onderling afspraken over te maken, dan kan de rechter op grond van artikel 7:266 lid 5 BW het huurrecht aan één echtgenoot toebedelen.

De rechter weegt de belangen van beide partijen. Een belangrijke overweging is daarbij (in het geval van kinderen) bij welke ouder de kinderen hun hoofdverblijf hebben. Deze ouder maakt meer kans om het huurrecht toegewezen te krijgen.

Een andere omstandigheid die vaak wordt meegewogen is de vraag wie er makkelijk(er) andere woonruimte kan vinden. De omstandigheid dat de huurder langer in het gehuurde verblijft dan de wettelijk medehuurder is niet op voorhand doorslaggevend.

Gevolgen van toebedeling van het huurrecht na echtscheiding

Bij toebedeling van het huurrecht aan één van de partijen door de rechter leidt dat automatisch tot het verliezen van het huurrecht door de ander. De verhuurder dient zich te houden aan deze beslissing, ook wanneer hij zich daar niet in kan vinden. Het is voor de vertrekkende echtgenoot wel raadzaam om de verhuurder te informeren, omdat hij/zij anders het risico loopt nog steeds te worden aangesproken op betaling van de huur.

Heeft u vragen over dit onderwerp? Neem dan contact op met één van onze advocaten op het telefoonnummer 0348-434 455 of e-mailadres info@rc-dj.nl.

Joni van Elk, januari 2020